COP31’le Antalya’da esnaf, galeri ve oteller canlandı; ancak EXPO alanında sedir ve alageyik eksikliği, kalıcı iz bırakma fırsatını tartışmaya açtı.

COP31, ardında olumlu ve olumsuz tartışmalar bırakarak sona erdi. Ekonomik, ekolojik ve turistik beklentileri karşılayıp karşılamadığı konusu birkaç hafta sonra daha belirgin olarak anlaşılacak, analizleri yapılacaktır. Kendi adıma, derslerle dolu 10 gün yaşadığımızı söyleyebilirim. Etkinliğe katılan yabancıların ülkelerine anı olarak neler götürdükleri ya da neler götürmüş olabilecekleri konusuna girmeden önce yerel bir konuya değinmek isterim.

Antalya, unuttuğu turizmle yeniden tanıştı

Antalya, uzun bir zamandan beri unuttuğu turizmin gerçek yüzüyle kasım ayının ilk 20 gününde yeniden tanıştı. Dünyanın farklı coğrafyalarından gelen farklı insanlar, yıllardan sonra sadece otelleri değil, Antalya sokaklarını, dükkânlarını, lokantalarını ve sanat galerilerini doldurdular. Alışverişler yapıldı, sohbetler edildi, sosyal ve kültürel etkileşimler gerçekleşti, dostluklar kuruldu. Turizmin etkisi Antalya’nın tüm yüzeyine yayıldı. Öyle ki lokantalar, kafeler, barlar ve eğlence yerleri ek masa ve sandalye bulma telaşına düştüler. Ören yerleri ve sanat galerileri dolup taştı. Başta esnaf ve sanatçılar olmak üzere herkesin yüzü güldü, kazancı arttı. Yani yıllardır tanıklık edilen dar alanlı otel ticareti, yerini kısa süreliğine de olsa geniş yüzeyli gerçek turizme bıraktı. Bu arada otellerin de bu pastadan önemli pay aldığının altını çizmeliyiz. Sokaklar kadar, büyüğünden küçüğüne tüm konaklama tesisleri de doldu taştı. Gerçek turizm dememin bir nedeni de bu.

Umarım Türk ve Antalya turizmi, yaşanan bu kısa süreli gerçek turizm (gerçek turizm, ticari bir etkinlik olduğu kadar sosyal ve kültürel yönleri de olan bir etkinliktir) deneyiminden dersler çıkarıp yeni stratejiler ve uygulamalar geliştirebilir.

Bundan önceki yazımda belirttiğim gibi, ne COP31’in düzenlenmesinden sorumlu kurum ve kuruluşlar ne turizmin kanat önderleri ne de yerel (Antalya) dinamikler, katılımcıların uzun süre Türkiye ve Antalya’nın özgün değerleri ile parçası oldukları COP31’i birlikte hatırlamalarını sağlayabilecek dokunuşlar üzerinde kafa yormayı akıl edemediler. Korkarım, katılımcıların pek çoğu, döndüklerinde dostlarıyla paylaşabilecekleri, Antalyalılarla yaşadıkları ilişkiler, pazarlıklar ve şakalar ile Antalya’nın kendi başlarına keşfettikleri güzellikleri dışında pek bir şey bulmakta zorlanacaklardır.

Bir orman mühendisi olarak, etkinlik için büyük bir bütçeyle yeniden düzenlenen EXPO 2016 alanının, sonbaharın tam da ortasında, sonbaharı hatırlatacak bir görüntü sergilemediğinin altını çizmek isterim. Alan neredeyse tümüyle yaz kış yeşil bir görüntü sergileyen ağaçlar ve bitkilerle donatılmış. Oysa alanın, yaprakları sonbaharda kızıldan sarıya farklı tonlar ve renkler sergileyen ağaç ve bitkilerle desteklenmiş olması, ziyaretçiler üzerinde çok daha farklı izlenimler yaratabilirdi. Yaklaşık 2.300 yıldan beri iklim dâhil çevre konusunda pek çok bilgiyi yıllık halkalarına sabır ve titizlikle kaydetmiş olan yaşlı ve bilge “Ambar Katran” (katran, sedir ağacının yerel adıdır) alanda yerini almalı, ziyaretçilerle tanışabilmeliydi. Alanda tek bir sedir ağacına da rastlamadım.

Alanda sergilenen sanat eseri heykellerin seçimi üzerinde de kafa yorulmadığı anlaşılıyor. Attan kurda, deniz kaplumbağasından dinozora pek çok hayvan heykeli arasında, Antalya Düzlerçamı doğumlu, görkemli boynuzları ve postu nedeniyle tüm dünyaya buradan yayılan tek bir alageyik heykeline rastlayamadım.

Bu tür etkinliklere çok yönlü ve bütüncül bir yaklaşımla hazırlanmayı öğrenmemiz gerektiği apaçık ortada… Turizm, otelcilikten çok daha fazlasıdır…

W H A T S A P P

T L G R A M